De Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) heeft nieuwe Richtlijnen voor genetisch beheer van uitzetprogramma’s voor aquatische soorten gepubliceerd. Deze richtlijnen zijn opgesteld naar aanleiding van verzoeken van de Intergouvernementele Technische Werkgroep voor Aquatische Genetische Hulpbronnen voor Voedsel en Landbouw en richten zich expliciet tot beleidsmakers en beheerders van natuurlijke hulpbronnen.

Het doel van het document is om genetische overwegingen structureel te verankeren in de opzet en voortzetting van uitzetprogramma’s voor aquatische soorten. Daarmee ondersteunen de richtlijnen de uitvoering van zowel de Code of Conduct for Responsible Fisheries als het Global Plan of Action for the Conservation, Sustainable Use and Development of Aquatic Genetic Resources for Food and Agriculture.

De richtlijnen bestrijken een brede waaier aan uitzetprogramma’s, met uiteenlopende doelstellingen zoals natuurbehoud, het creëren of versterken van visserijen en het ontwikkelen of verbeteren van ecosysteemdiensten. Hoewel de aanbevelingen relevant zijn voor de aquacultuursector, richten zij zich niet op uitzet voor productiedoeleinden in de kweek, noch op onbedoelde ontsnappingen of natuurlijke rekrutering vanuit aquacultuursystemen.

De FAO benadrukt dat de richtlijnen praktische en technische handvatten bieden voor genetisch beheer binnen uitzetprogramma’s. Dit omvat onder meer cultuurgebaseerde visserijen en andere vormen van uitzet waarbij in kwekerijen opgekweekte organismen in het natuurlijke milieu worden geïntroduceerd. Het document schetst de genetische processen die de risico’s en baten van dergelijke programma’s beïnvloeden en biedt een kader voor een passende risicoanalyse.

Daarnaast zijn de richtlijnen bedoeld om besluitvorming te ondersteunen over de keuze van geschikte genetische hulpbronnen voor uitzet, het beheer van deze hulpbronnen in kwekerijen – of, in het geval van verplaatsingen, de selectie van wilde populaties – en de monitoring- en evaluatie-instrumenten die nodig zijn om de genetische effecten van uitzetprogramma’s op lange termijn te begrijpen.

Met deze publicatie onderstreept de FAO het belang van genetisch verantwoord beheer als essentieel onderdeel van duurzaam visserij- en biodiversiteitsbeleid.

De publicatie is te raadplegen via volgende link.